«مرگ چنان خواجه نه كاريست خُرد»

«مرگ چنان خواجه نه كاريست خُرد»

ديروز، چهارشنبه هفتم آذر 1397، صادق سليماننژاد شاعر برجستهي ايلام روي در نقاب خاك كشيد و در آرامستان بهشت رضاي ايلام به خاك سپرده شد. من، متاسفانه يك روز بعد از درگذشتش باخبر شدم و نتوانستم در مراسم تشييع و تدفينش شركت كنم.

امروز در مسجد جامع در مجلس ختمش همراه با دوستانم حبيبالله بخشوده و محمدرضا رستمپور شركت كردم. حضور مردم در اين مراسم چشمگير بود و البته ميشد به راحتي دريافت كه اين حضور نه بهواسطهي شهرت شاعري او كه به واسطهي نژادگي و ريشهداري خاندان او و نيز نيكنامي و حسن سلوكاش با مردم بوده است. نهادهاي فرهنگي من نديدم براي حضور در مراسمش كاري بكنند و اطلاعيهاي صادر كنند، حال آنكه صادق سليماننژاد، يك عمر براي شعر ايلام زحمت كشيد و شعرهاي نيكويي به زبانهاي فارسي و كوردي سرود و مخصوصاً بهواسطهي عشق و عرقي كه به شعائر مذهبي داشت در آنگونه از توليدات شعري آييني سنگ تمام گذاشت. او، فرزند مرحوم محمدباقر سليماننژاد است؛ پدري كه ديوان شعر دارد و شعرهاي فارسي زيبايي و برجستهاي سروده است. صادق، حاصل زيستن در فضايي شاعرانه و در زير سايهي پدري فاضل و اهل ذوق است.

زماني كه ما تازه لب به شاعري گشوده بوديم و در انجمن ادبي ارشاد ايلام شركت ميكرديم، ميديدم كه بعضي از حاضران در جلسه شعرهايي از ايشان را ميخوانند، چون خودش آنزمان در ايلام حضور نداشت و گويا مدتي در كرج زندگي ميكرد. آن شعرها را كه ميشنيدم درمييافتم كه سطح شعري صادق سليماننژاد در حد مناسبي است و مخصوصا يكبار به اقتفاي شعري از صائب رفته بود كه به نظرم بسيار دلنشين آمد. بعد از آن، در جشنوارههاي شعري همديگر را ميديديم هرچند كه او خيلي اهل شركت در مجامع ادبي و مخصوصاً انجمنهاي شعري نبود و بيشتر در خلوت خودش شعر ميگفت، با اينهمه با اينكه سنوسالش از ما بيشتر بود، با محبت و علاقهمندي بسياري با ما مواجه ميشد و مخصوصاً لبخند هميشگياش را هرگز از خاطر دور نميدارم.

صادق سليماننژاد، درخانوادهاي اهل هنر و گوهر باليد و در محيط خانوادگياش هميشه با شعر و ادبيات محشور بود و خالصانه در خدمت به فرزندان اين مملكت خدمت كرد و شعرهايي به دو زبان كوردي و فارسي سرود و آرام و خرسند از ميان ما رفت. يادش را گرامي ميداريم و برايش علو درجات مسئلت داريم و به خانوادهي محترمش اين مصيبت بزرگ را تسليت ميگوييم